بيش از سى مرحله زندگى نكرده درگذشت . ( 3 ) ميرزا يحيى سرخوش در كوكان كه در طرف شمال طرخوران و ربع فرهنگ مسافت دارد بسال 1277 ق متولد شده هم در نزد پدر تحصيل پارسى و تكميل عربى پرداخته نستعليق و شكسته را به جائى رسانيد كه مايهء دار شد و مرد كار او هنوز بلوغ نمىپيمود در نظم اشعار چون سخنوران كار آزموده شد . زمانى نگذشته كه برادر مهينش ديدار پدر را از سبزوار به تفرش آمده سرخوش را با سيرتى نيكو و سريرتى دلكش بديد دريافت كه اگر در تربيتش كوشد بىنتيجه نباشد از پدر بخواست تا وى را به دو سپرده بطهران آورده و در تربيتش كردنيها بكرد و نتيجهء چهل سالهء علم و تجربت خود را بوى ايثار كرد . پدر سرخوش در تفرش بسال 1295 ق در سن شصت‌وشش‌سالگى درگذشت و پس از اداء مراسم سوگوارى با مشاهدهء خالوى خود مرحوم ميرزا سيد رضا خان كه در آن زمان در خرم‌آباد فيلى ساكن و بدستورى عربستان و لرستان نامزد بود بدانجا رفته روزى چند مهمان شيخ عبد الحسين فرزند حجة الاسلام شيخ محمد باقر بود از آنجا بدار الخلافه آمد . در سال 1308 ق در سفارت انگليس بمنشىگرى برقرار شد . وى را در فنون شعر از غزل و قصيده و رباعى و مثنوى يدى طولى و طبعى قادر و تواناست اما ميلش بيشتر به غزل است . منظومهء گوى و چوگان و طربنامهء شكرستان از زادگان طبع ويست . ( نامهء فرهنگيان ، نسخهء خطى كتابخانهء مجلس ) . محمد على عبرت اين شرح حال را از مقدمهء ديوان سرخوش چاپ كلكته اقتباس كرده